വാഷിംഗ്ടണില്‍ ഒരു മാന്ദ്യകാലത്ത്

(യുദ്ധത്തിന്‍റെ എല്ലാ ഭീകരതയും വിളിച്ചോതുന്ന ലോക പ്രശസ്തമായ ചിത്രം. അമേരിക്ക വിയറ്റ്നാമില്‍ നാപാം ബോംബ്‌ വര്‍ഷിച്ച സമയത്ത് ക്യാമറയില്‍ പതിഞ്ഞത്. ഇത് കണ്ട ആരുടേയും മനസ്സില്‍ യുദ്ധം എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഈ ബിംബങ്ങള്‍ ഓടിയെത്താതിരിക്കില്ല)





ബൌദ്ധിക മാന്ദ്യം ഉണ്ടാകുന്നത്

 ജോര്‍ജ് ഡബ്ല്യു ബുഷിന്‍റെ അച്ഛന്‍ ജോര്‍ജ് എച്ച് ഡബ്ല്യു ബുഷ്‌ പ്രസിഡന്‍റായിരുന്ന കാലത്തുള്ള (1989–93) ഒരു തമാശക്കഥയുണ്ട്. അദ്ദേഹം റഷ്യന്‍ പ്രസിഡന്‍റ് മിഖായേല്‍ ഗോര്‍ബച്ചേവിനെ സന്ദര്‍ശിക്കാനായി ക്രംലിനില്‍ എത്തുന്നു. രണ്ടു പേരും തനിച്ചായ ഒരു സമയത്ത് ബുഷ്‌  ഗോര്‍ബച്ചേവിനോട് പറഞ്ഞു. "ഗോര്‍ബി, എന്നെ ഒരു പ്രശ്നത്തില്‍ ഒന്ന് സഹായിക്കുമോ? എന്‍റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരില്‍ ഒരാളെ പറ്റി എനിക്ക് തീരെ മതിപ്പു പോരാ. ഒരാള്‍ നല്ല ബുദ്ധിമാനും സമര്‍ത്ഥനും ആണെന്ന് ആദ്യം തന്നെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ വല്ല മാര്‍ഗവുമുണ്ടോ? "

ഗോര്‍ബി പറഞ്ഞു: ഞാന്‍ എഡ്വാര്‍ഡ്‌ ഷെവര്‍നാദ്സെയെ (അന്നത്തെ റഷ്യന്‍ വിദേശ കാര്യ മന്ത്രി) മന്ത്രിയായി നിയമിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഇന്‍റര്‍വ്യൂ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ബുദ്ധി പരിശോധിക്കാന്‍ വേണ്ടി അയാളോട് ഇങ്ങിനെ ചോദിച്ചു ;  'എഡ്വാര്‍ഡ്, നിന്‍റെ സഹോദരന്‍ അല്ലാത്ത നിന്‍റെ അച്ഛന്‍റെ മകന്‍ ആരാണ്?'
"അയാള്‍ എന്ത് പറഞ്ഞു?" ബുഷ്‌ ചോദിച്ചു.
"അയാള്‍ പറഞ്ഞു, 'അത് ഞാന്‍ തന്നെ'
അങ്ങിനെ ഞാന്‍ അയാളെ മന്ത്രിയാക്കി. "
ബുഷ്‌ ഗോര്‍ബിയെ ആരാധനയോടെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.  "അത് നല്ലൊരു സൂത്രം തന്നെ ബുദ്ധിയളക്കാന്‍."

തിരിച്ചു വാഷിംഗ്ടണില്‍ എത്തിയപാടെ ബുഷ്‌ തന്‍റെ വൈസ്‌ പ്രസിഡണ്ട്‌ ഡാന്‍ ക്വയലിനെ വൈറ്റ് ഹൌസിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. "ഡാന്‍ " ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്. "നിന്‍റെ സഹോദരന്‍ അല്ലാത്ത നിന്‍റെ അച്ഛന്‍റെ മകന്‍ ആരാണ്?"

ഡാന്‍ ഒരു നിമിഷം മിഴിച്ചു നിന്നു. "ഉത്തരം നാളെ പറഞ്ഞാല്‍ മതിയോ മിസ്റ്റര്‍ പ്രസിഡന്‍റ്?" ഡാന്‍ ചോദിച്ചു.  അതിനു ശേഷം വീട്ടിലെത്തി ഡാന്‍ കുറെ ആലോചിച്ചു നോക്കി. ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. പഴയ വിദേശ കാര്യമന്ത്രി ഹെന്റി കിസ്സിന്ജര്‍ വലിയ ബുദ്ധിമാനാണെന്നു എല്ലാവരും പറയുന്നത് ഡാന്‍ പെട്ടെന്ന് ഓര്‍ത്തു. ഉടനെ തന്നെ കിസ്സിഞ്ജറെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു. "കിസ്സി, ഒരു ചോദ്യം ചോദിയ്ക്കട്ടെ. താങ്കളുടെ സഹോദരന്‍ അല്ലാത്ത താങ്കളുടെ അച്ഛന്‍റെ മകന്‍ ആരാണ്?"

"അത് ഞാന്‍ തന്നെയായിരിക്കുമല്ലോ" കിസ്സിഞ്ജര്‍ പറഞ്ഞു.

ഡാന്‍ ആശ്വാസത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. "നന്ദി കിസ്സി, ഈ ഉപകാരം ഞാന്‍ ഒരിയ്ക്കലും മറക്കില്ല." എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഡാന്‍ നേരെ വൈറ്റ് ഹൌസിലേക്കോടി, ബുഷിനരികില്‍ ചെന്നു. "മിസ്റ്റര്‍ പ്രസിഡന്‍റ്, ഉത്തരം എനിക്കറിയാം.
"ഓക്കേ, ഡാന്‍, നിന്‍റെ സഹോദരന്‍ അല്ലാത്ത നിന്‍റെ അച്ഛന്‍റെ മകന്‍ ആരാണ്?" ബുഷ്‌ ചോദിച്ചു.
"അത് ഹെന്റി കിസ്സിഞ്ജറാണ്."  ഡാന്‍ പറഞ്ഞു.

"അല്ല.........,  അത് ഷെവര്‍നാദ്സെയാണ്." നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ബുഷ്‌ പ്രതിവചിച്ചു.

മന്ദ ബുദ്ധികളായ പ്രജാപതികളെ ഒന്ന് കേരിക്കേച്ചറൈസ്‌ ചെയ്യാനായി ഇങ്ങിനെ പല കഥകളും പ്രചാരത്തില്‍ കാണും. എന്നാല്‍ പല കാര്യങ്ങളും കാണുമ്പോള്‍ ഇതൊന്നും വെറുതെ പറയുകയല്ലെന്നു നമ്മള്‍ തിരിച്ചറിയുന്ന ചരിത്ര മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളുമുണ്ട്. ലക്ഷക്കണക്കിന് നിരപരാധികളെ മരണത്തിലേക്ക് തള്ളുകയും അതിലേറെ ലക്ഷം ആളുകളെ അഭയാര്‍ഥികളാക്കുകയും ചെയ്ത ജൂനിയര്‍ ബുഷിനെ ലോകം മൊത്തം അവജ്ഞയോടെ നോക്കിക്കാണുന്ന കാലത്ത്‌ അദ്ദേഹത്തെ വൈറ്റ് ഹൌസില്‍ വെച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് "ഞങ്ങള്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍ താങ്കളെ അഗാധമായി സ്നേഹിക്കുന്നു" എന്ന് മാന്‍മോഹന്‍ സിംഗ് ബുഷിനോട് പറഞ്ഞ സന്ദര്‍ഭം ഓര്‍ക്കുക.

സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം ഉണ്ടാകുന്നത് 

ഡോളറിന്‍റെ തിരിച്ചു വരാനാവാത്ത തകര്‍ച്ചയെ കേവലമായ ഒരു വിപണി-ഓഹരി വാര്‍ത്തയായി മാത്രമാണ് നമ്മള്‍ വിലയിരുത്തുന്നതെങ്കില്‍ അത് നമ്മുടെ ഭാവനയും യുക്തിയും കൂട് വിട്ടു പറന്നു പോയതിന്‍റെ പ്രതിഫലനമാവാനെ തരമുള്ളൂ. ഹിരോഷിമയിലും നാഗസാക്കിയിലും സര്‍വ്വ സംഹാരിണിയായ അണുബോംബുകള്‍ വര്‍ഷിച്ചുകൊണ്ട് ലക്ഷങ്ങളെ ക്ഷണമാത്രയില്‍ കുരുതി കൊടുത്തും,  അതിലേറെ ലക്ഷങ്ങളെ ഭാവി തലമുറകളിലേക്കു കൊന്നൊടുക്കിക്കൊണ്ടുമായിരുന്നു അമേരിക്ക എന്ന "ലോക ശക്തി" യുടെ ഉദയം. അവിടുന്നിങ്ങോട്ടു അമേരിക്ക തന്നെയാണ് ലോകത്തെ നയിച്ചത് എന്നതും നിസ്തര്‍ക്കമായ സംഗതിയാണ്. ശാസ്ത്ര പുരോഗതിയുടെയും, തുറന്ന ചിന്തകളുടെയും വളര്‍ച്ചയുടെ പടവുകള്‍ ലോകം കയറിയതില്‍ അമേരിക്ക വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ വലുത് തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇതിനെയെല്ലാം നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്ന അനീതികള്‍ക്കും ആ രാജ്യം തന്നെ മുന്‍കയ്യെടുത്തപ്പോള്‍ ലോകജനത ശ്വാസത്തിന്‍റെ ഒരു പകുതിയില്‍ അമേരിക്കയെ സ്നേഹിക്കുകയും മറുപകുതിയില്‍ അതിനെ അതിലേറെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്ന ഒരു വിരോധാഭാസത്തിലൂടെ കടന്നു പോവാന്‍ തുടങ്ങി.

ഇറാക്കും അഫ്ഘാനിസ്ഥാനും അമേരിക്ക ഇടപെട്ടു നശിപ്പിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ രാജ്യങ്ങള്‍ ആയിരുന്നില്ല. പക്ഷെ അവസാനത്തേത് ആവുന്നതിന്‍റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും തെളിഞ്ഞു വരുന്നതാണ് സമീപകാല സംഭവവികാസങ്ങള്‍. സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ ശ്മശാനഭൂമിയാണ് എന്നും അഫ്ഘാനിസ്ഥാനെന്ന കാര്യം പണ്ടേക്കു പണ്ടേ പഠിച്ചറിഞ്ഞതാണ്. ഏറ്റവും അവസാനം അവിടെ തകര്‍ന്നു വീണത് സോവിയറ്റ്‌ "കമ്മ്യുണിസ്റ്റ്‌" സാമ്രാജ്യം ആയിരുന്നു, അത് പുതിയ ചരിത്രം. സൂര്യനസ്തമിക്കാന്‍ മടിച്ചിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ്‌ സാമ്രാജ്യം പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ അഫ്ഘാന്‍ കീഴടക്കാന്‍ പോയി അതിന്‍റെ സൈന്യത്തെ മുഴുവന്‍ കുരുതി കൊടുത്ത് കുത്തുപാളയെടുത്തതിന്‍റെ ചരിത്രമറിയാന്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റിലൂടെ കറങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍ ആ വിക്കീ പീടികയില്‍ ഒന്ന് കയറിയാല്‍ മാത്രം മതി.

യുദ്ധങ്ങളുടെ മുന്നണിപ്പടയിലേക്ക് കൊല്ലാനും കൊല്ലപ്പെടാനുമായി എല്ലാ കാലത്തും എല്ലാ രാജ്യത്തും തിരഞ്ഞെടുത്തയക്കുന്നത് അതത് രാജ്യത്തെ പാവപ്പെട്ടവന്‍റെ മക്കളെയാണ്. ഇതര ദേശീയതകള്‍ക്ക് മേല്‍ നഗ്നമായ അധിനിവേശം നടത്തി കീഴ്പ്പെടുത്തി വെടക്കാക്കി തനിക്കാക്കുന്നതിനെ രാജ്യസ്നേഹം എന്ന വിശുദ്ധ പതാകയില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു പ്രജകളെ മസ്തിഷ്ക പ്രക്ഷാളനം നടത്തി വികാരം കൊള്ളിക്കുക എന്നതാണ് പതിവ് രീതി.  അമേരിക്ക ഈ കൃത്യം ഇത്ര നാളും അതിന്‍റെ എല്ലാ വക്രതയും പരമാവധി മിനുക്കിയെടുത്ത് നിര്‍വഹിച്ചു നിരവധി നാടുകളെ നടുവൊടിച്ചിട്ടു. ചിലതിനെ നേരിട്ടുള്ള ആക്രമണത്തിലൂടെ, ചിലതിനെ ഉപരോധത്തിന്‍റെ മുഷ്ക്കിലൂടെ, ചിലതിനെ രണ്ടും സമാസമം ചേര്‍ത്തുകൊണ്ട്. അതിനിരയായവരുടെ അപൂര്‍ണമായ ഒരു ലിസ്റ്റ് ഇങ്ങിനെ വായിക്കാം. ചിലി, ഹെയ്തി, നിക്കരാഗ്വാ, പാനമ, ക്യൂബ, വിയറ്റ്നാം, ഇറാന്‍, ഇറാക്ക്, അഫ്ഘാനിസ്ഥാന്‍....

പക്ഷെ, ചരിത്രം കണിശക്കാരനായ ഒരു കണക്കപ്പിള്ളയാണെന്ന കാര്യം അഹന്തയുടെ നിലയ്ക്കാത്ത ഓളങ്ങളില്‍ വന്‍ശക്തികളുടെ തലയിലേക്ക് ഒരിയ്ക്കലും കയറാറില്ല. അതിനൂതനമായ യുദ്ധവിദ്യകള്‍ കൊണ്ട് പോലും പിടിച്ചു നില്‍ക്കാനാവാതെ അഫ്ഘാനില്‍ യുദ്ധം തോറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുകയും, സാധാരണ അമേരിക്കക്കാരന്‍റെ ആരോഗ്യത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ചിലവഴിക്കേണ്ട നികുതിപ്പണം വ്യര്‍ത്ഥമായ യുദ്ധമുഖങ്ങളില്‍ ധൂര്‍ത്തടിച്ചും അമേരിക്കയുടെ കടബാധ്യത മറികടക്കാനാവാത്ത വിധം കുതിച്ചുയരുകയുമാണ്.   അമേരിക്കയുടെ ദേശീയകടം 15 ലക്ഷം കോടി ഡോളറിലേക്ക് നീങ്ങവെ അവര്‍ കടപ്പത്രങ്ങളിലൂടെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് കൊടുത്തുതീര്‍ക്കേണ്ട ബാധ്യത 4.5 ലക്ഷം കോടി ഡോളറാണ്. അമേരിക്കയില്‍നിന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കടപ്പത്രം വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നത് ചൈനയാണ്. 1.15 ലക്ഷം കോടി ഡോളറിന്റെ കടപ്പത്രമാണ് അവര്‍ വാങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. 4100 കോടി ഡോളറിന്റെ (1.83 ലക്ഷം കോടി രൂപ) കടപ്പത്രം വാങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇന്ത്യയുടെ സ്ഥാനം 14ാമതാണ്. എന്ന് വെച്ചാല്‍ പാവപ്പെട്ട ഇന്ത്യക്ക് പോലും അമേരിക്ക 1.83 ലക്ഷം കോടി രൂപ കടക്കാരന്‍ ആയി മാറി എന്ന് സാരം.

അങ്കിള്‍ സാമിന്‍റെ സാമ്രാജ്യത്വ അഹന്തകള്‍ക്ക് മേല്‍ ചരിത്രം അതിന്‍റെ കാവ്യ നീതി നിര്‍വഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇതിന്‍റെ ഫലമായി ലോകമാകെ തന്നെ കൂടുതല്‍ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ് എന്നാണ് വിദഗ്ധ മതം. എന്തെന്നാല്‍ നമ്മളെല്ലാം കൂടുതലും നിക്ഷേപം നടത്തിയിരിക്കുന്നത് ഡോളറിലത്രെ. വന്‍മരങ്ങള്‍ കട പുഴകി വീഴുമ്പോള്‍ ചെറു ചെടികള്‍ അതിനടിയില്‍ പെട്ട് ചതഞ്ഞു പോവുമെന്നുള്ള പ്രകൃതിനിയമത്തിന് എല്ലാവരും കീഴടങ്ങുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ.

ഭീകരത, മതഭീകരതയായാലും ഭരണകൂട ഭീകരതയായാലും അത് മനുഷ്യവിരുദ്ധമാണെന്നും അതര്‍ഹിക്കുന്ന വിനാശം കാലം അതിനു വേണ്ടി നിണമണിഞ്ഞ അതിന്‍റെ  വഴിത്താരയില്‍ തന്നെ കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ടാവുമെന്നുമുള്ള ചരിത്രപാഠം ഒരിയ്ക്കല്‍ക്കൂടി ആ കാലത്തിന്‍റെ ചുവരില്‍ തന്നെ രക്തലിപികളില്‍ തെളിഞ്ഞു വരുന്നതിനാണ് നാം സാക്ഷികളാവുന്നത്. ചരിത്രത്തിന്‍റെ വലിയൊരു അടയാളപ്പെടുത്തല്‍ പ്രക്രിയ അരങ്ങേറുന്ന ഈ മുഹൂര്‍ത്തത്തെ അറിയാതെ പോവുന്നത് ആയുസ്സിന്‍റെ തന്നെ നഷ്ടമായിരിക്കും.